شمارهٔ ۲۴

متفرقات

ای که فیض نوبهارت خاک را قارون کند
بی بری در باغ و بستان بید را مجنون کند

مایه ی دریا تو را در دست و سوسن تشنه لب
تر نمی سازی اگر کامش زبان بیرون کند