نورعلیشاه

شمارهٔ ۹۶

بخش دوم

نه تنها منزل او شد دل من
که شد بر درگه او منزل من

چو طفلان خفته نالان در سحرگاه
بپهلوی غمت هرشب دل من

چگویم زان لب شیرین که لعلش
بود پیوسته نقل محفل من

ز قتلم چند بارت دست و دامان
بخون آغشته دارد قاتل من

زتابوت اجل آخر چه پرسم
که هست آن نافه و این محمل من

نروید از مزارم جز گل عشق
ز بس عشقش سرشته در گل من

دراین ظلمت سرا نبود بر نور
حجابی غیر هستی حایل من

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}