شمارهٔ ۲۵

غزلیات

بازم خدنگ غمزه زنی بر دل آمده است
بازم ز عشق واقعه ای مشکل آمده است

بر دیگران کشیده خدنگ جفای خویش
این نکته ام ز یار بسی بر دل آمده است

آنکو نکرد سجده بمحراب ابرویی
مردود شد ز قبله که ناقابل آمده است

نخل ترت که آب گل و یاسمین بریخت
تا در کدام آب و هوا حاصل آمده است

شاهی بکوی عشق گر افتاده ای منال
پایت ز آب دیده خود در گل آمده است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}