شمارهٔ ۵۰

غزلیات

مستانه برون تاخته‌ای توسن کین را
بتخانهٔ چین ساخته‌ای خانهٔ زین را

گر صیدکنان ناوک مژگان بگشایی
چشم تو گرفتار کند آهوی چین را

روزی که نهم رخ بنشان کف پایت
از سر بنهم سلطنت روی زمین را

میل خم ابروی تو ای مردم دیده
سرگشته کند زاهد محراب‌نشین را

سازد مه رخسار تو آیینهٔ مقصود
آن دل که طلبکار بود نور یقین را

در چنگ غمت کم نکنم ناله که آخر
سررشته به جایی کشد این صوت حزین را

قومی همه خورشید پرستند فغانی
آن ماه پریچهرهٔ خورشیدجبین را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}