شمارهٔ ۱۵۰

غزلیات

بازم چراغ دل بمی ناب روشنست
چشمم ز جلوه ی گل سیراب روشنست

چون صبح اگر ستاره فشانی کنم رواست
کز دیدن تو دیده ی بیخواب روشنست

امشب که در خرابه ی درویش آمدی
بیرون مرو که خانه ز مهتاب روشنست

بخشد صفای چشمه ی خورشید دیده را
آیینه ی رخ تو که چون آب روشنست

شمع مراد من ز تماشای ابرویت
همچون چراغ گوشه ی محراب روشنست

خالی مباد ساغر دور از می وصال
کز این چراغ مجلس احباب روشنست

سربازی فغانی شیدا به تیغ عشق
جوهر صفت ز خنجر قصاب روشنست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}