جامی
شمارهٔ ۲
غزلیات
حِرزِ جانهاست نام دلبر ما
ما أَعَزَّ اسْمَهُ و ما أَعلیٰ
نام او گنجنامهٔ لاهوت
گنج پنهانِ غیب، ازو پیدا
همه اسما مظاهر ذاتند
همه اشیا مظاهر اسما
لا أَریٰ في الْوُجود
إِلّا هُو
محو شد نامِ غیر و نقشِ سِویٰ
هستیِ مطلق است و وحدتِ صِرف
أَیْنَ هُو، أَیْنَ أَنْتْ،
أَیْنَ أَنَا
من و او و تو از میان برخاست
سر وحدت شد از همه یکتا
جان جامی ز نکتهٔ وحدت
نشکیبد چو ماهی از دریا