شمارهٔ ۳۱۸

غزلیات

چون تاب نیاری که به تو دیده فروزم
آن به که به مژگان ز رخت دیده بدوزم

تنگ آمدی از من مگشا در نظرم روی
بگذار که از آتش شوق تو بسوزم

خواهم چو مه نو ز تو انگشت نما شد
زینگونه که کاهد غم تو روز به روزم

دل خون شد و سر خاک به راه غم عشقت
در دل غم و در سر هوس توست هنوزم

شب شعله آهم ز تو بر سقف علم زد
هر نی شد ازان مشعله خانه فروزم

از کشمکش هجر کمانیست خمیده
این تن که بر او خشک شده پوست چو توزم

مو گفتم و جامی زمیان تو سخن راند
جز خاطر دانا که کند فهم رموزم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}