شمارهٔ ۴۰۴

غزلیات

تا کی از جان خود جدا بودن
به ازین بودن است نابودن

یارو دادن به بیوفایی خط
من و سربر خط وفا بودن

کرده ام در صف سگانش جای
طاقتم نیست هیچ جا بودن

لب ز دشنام من نمی بندد
جرم من چیست در دعا بودن

شاهد و می نصیب دست رساست
نارساییست پارسا بودن

عشق با عافیت نیاید راست
عاشقی چیست مبتلا بودن

یار بیگانه پرور و جامی
نسزد با وی آشنا بودن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}