شمارهٔ ۴۷۲

غزلیات

گویی که منم یار تو ای جان و نباشی
وز یاری اغیار پشیمان و نباشی

بیچاره من آن دم که ز گل بوی تو آید
بر بوی تو آیم به گلستان و نباشی

می میرم ازین غم که چو بینم مهی از دور
در خاطرم افتد که تویی آن و نباشی

آیم سوی میدان تو کز سر فکنم گوی
آه ار برسم بر سر میدان و نباشی

درخواب شوم پیش تو گریان و بسوزم
چون باز کنم دیده گریان و نباشی

ویران کنیم خانه آباد که باشم
آبادی این خانه ویران و نباشی

جامی ز بتان گر لقب کافری آمد
به زانکه شمارند مسلمان و نباشی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}