شمارهٔ ۱۵۲ جویای تبریزی | کتاب غزلیات

فصل خزان رویم به سیر کنار آب
فواره گلبنی است که دارد بهار آب

عزلت گزین و منزلت خویش را ببین
در گل زجوی بیشتر است اعتبار آب

ای من اسیر عالم رندی که باشدش
معشوق مست و جام شراب و کنار آب