شمارهٔ ۳۳۵ جویای تبریزی | کتاب غزلیات

بیخود صهبای حیرت باش می نوشی بس است
یک نگاه آیینه را سامان بیهوشی بس است

دایم از فیض سحر روشن روانان زنده اند
مردن شمع و چراغ بزم خاموشی بس است

می پرستی محتسب از ما بلندآوازه شد
شیشه را با ساغر و پیمانه سرگوشی بس است

اینکه می گویی ندانم یار را از بیخودی
یک دلیل معرفت از خود فراموشی بس است

گر فقیری چشم از دنیا و مافیها بپوش
کسوت درویش پنداری نمد پوشی بس است

نرم نرمک چیست عمرت پنجهٔ پنجه گرفت
همچنان در فکر دنیا سخت می کوشی بس است

من کجا جویا و ره بردن به بزم او کجا
اینکه دارم با خیال او هماغوشی بس است

دیوان فرم نو

{{ errBoot }}

{{ err }}

{{ metaLine }}

موردی نیست.

پرسش‌های پرتکرار

دیوان فرم نو چیست؟

کتابخانهٔ آنلاین شعر فارسی است؛ دیوان مولانا، حافظ، سعدی، فردوسی، عطار، نظامی و صدها شاعر دیگر را می‌خوانید.

دیوان حافظ را از کجا بخوانم؟

از صفحهٔ دیوان حافظ یا غزلیات حافظ متن کامل اشعار را آنلاین بخوانید.

فال حافظ چگونه است؟

در صفحهٔ فال حافظ نیت می‌کنید و یک غزل کامل از غزلیات به‌صورت تصادفی باز می‌شود.

چطور در دیوان جستجو کنم؟

از جعبهٔ جستجوی بالای صفحه می‌توانید شاعر، عنوان، بیت یا شمارهٔ شعر را پیدا کنید.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

دیوان {{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

غزلیات حافظ فال حافظ

{{ poet.description }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poemHeading }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}