شمارهٔ ۳۷۹

غزلیات

ای خوش آنکس کو گلی از گلشن دل چید و رفت
جلوهٔ روی تو چون آیینه در خور دید و رفت

در ره همت به پای شوق مانند حباب
چشم را از هر دو عالم می توان پوشید و رفت