شمارهٔ ۷۷۹ جویای تبریزی | کتاب غزلیات

سبزه پامال شد از نرمی خویش
لاله داغست ز خون گرمی خویش

عزلت آن کس که پی شهره گزید
رفته در پردهٔ بی شرمی خویش