شمارهٔ ۳

رباعیات

لعلی آخر چه بود آواخ تو را
ای کاش به بر کشیدمی آخ تو را

بودی دُرِ ناسفته ز قیمت انداخت
آن بدگهری که کرد سوراخ تو را