شمارهٔ ۸

رباعیات

تا چند ز معشوق بمانی به حجاب
از خویش دمی برآی یعنی ز نقاب

شد هستی ما حجاب ما در ره عشق
خود پردهٔ خود شدیم چوم چشم حباب