شمارهٔ ۲۰

رباعیات

نیرنگ ز بس زلف گرهگیر تر است
دام و دانه ز خویش زنجیرتر است

کی سیر ز جان شود بیک زخم دلم
زین آب برنده ای که شمشیر تراست