شمارهٔ ۴۶

رباعیات

آن کس که به کُدیه روزگارش گذرد
در روسیهی لیل و نهارش گذرد

عار از طلب آن را که نباشد چون ماه
از کاسهٔ همسایه مَدارش گذرد