شمارهٔ ۶۶

رباعیات

افسوس ز تخم آرزو کشتهٔ عمر
وز حاصل با خون دل آغشتهٔ عمر

صد حیف که در حسرتم اوقات گذشت
گلدستهٔ داغ بستم از رشتهٔ عمر