بخش ۲۷ - اشارت به سلوک سبیل عجز و مسکینی و ترک خودی و خودبینی

صفیر دل

اگر بنده را سربلندی رسد
ز مسکینی و مستمندی رسد

ز خودبینی، ابلیس مردود شد
کف خاک افتاده مسجود شد

نبینی که چون دانه افتد به خاک
بکوشند مهر و مه تابناک

کز افتادگی سرفرازش کنند
به صد ناز، با برگ و سازش کنند

طبایع شتابنده در اعتضاد
به خدمت کمر بسته باران و باد

مکن خودپرستی ز نابخردی
خدابنده گردی، ز ترک خودی

مجاهد اگر نفس امّاره کشت
کلید در فتح دارد به مشت

چه حاصل که صد خرقه برتن دری؟
خدا رس شوی چون ز خود بگذری

فزونی چو خواهی کم خویش گیر
ره این است، اگر سالکی پیش گیر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}