غزل شمارهٔ ۲۵۱ خاقانی | کتاب غزلیات

به صفت، عاشق جمال توایم
به خبر، فتنهٔ خیال توایم

خام‌پندارِ سوخته جگران
در هوسِ پختنِ وصال توایم

چه عجب گر ز وصل محرومیم
ما کجا محرم جمال توایم

غرقهٔ عشق و تشنهٔ وصلیم
که آرزومند زلف و خال توایم

رد مکن خشک جان من بپذیر
که برآورد خشک سال توایم

جای تو در دل شکستهٔ ماست
که تو ریحان و ما سفال توایم

از پی خدمت پدید آئیم
که تو عیدی و ما هلال توایم

به سلامیت درد سر ندهیم
زان که ترسنده از ملال توایم

همه تن چشم و سوی تو نگران
کعبتین‌وار دستمال توایم

گفت خاقانی ارچه هیچ کسیم
خاری از گلبن کمال توایم