شمارهٔ ۱۰

غزلیات

طیلسانت چو کژ افتاد ببستی او را
ره گشادی تو به خورشید پرستی او را

ریخت چشمت به جفا خون دل و دانستم
که بر این داشت در ایّام تومستی او را

دل چون شیشهٔ پر خون که به دست تو فتاد
به درستی که دمادم بشکستی او را

زلفت ار دست گشاید به جفا عیب مکن
چون تو در فتنه گری دست ببستی او را

تا خیالی به غم نیستی خود خو کرد
نیست دیگر به کسی دعوی هستی او را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}