شمارهٔ ۲۰۶

غزلیات

کسی چون گل دهن پرخنده دارد
که خود را زاین چمن برکنده دارد

هوای بندگی در حضرت دوست
که دارد گفت گفتم بنده دارد

گهی سوزد دلش بر آتش من
که همچون شمع شب را زنده دارد

عجب هندوی بی رحمی ست زلفت
که سرها زیر پا افکنده دارد

خیالی گر برفت از دست غم نیست
تو را بر ما خدا پاینده دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}