۳۳۴- مولانا انوار همدانی سام میرزا صفوی | کتاب صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

از مردم همدان است و خالی از مولویتی نیست اما در میان شعرا به کعوبت مشهور است و در این باب این قطعه حیرتی راست :

در آن خانه و دیوار ز هم می ریزد
کعب انوار کسان خرد شمارند ولی

اما بسیار خوش صحبت و شیرین گفتار است و در شعر هم بد نیست این دو مطلع از اوست:

کوه را پر تو انوار ز هم می ریزد
حاجی وطوف حرم ما و سر کوی دوست

کعبه کجا ما کجا کعبه ما کوی اوست
ز من آن شوخ بد خو می گریزد