۴۶۴- مولانا فتحی کور قزوینی سام میرزا صفوی | کتاب صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
از مردم قزوین است بسیار ستم ظریف و مردم آزار بود آخر در جوانی وفات یافت این دو مطلع از اوست :
به هر زمین که چکید آب چشم گریانم
دمید خار ملامت، گرفت دامانم
غریب بر سر کوی حبیب می میرم
بیا اجل که بجایی غریب می میرم
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}