۵۴۳- مولانا میر شریف سام میرزا صفوی | کتاب صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

هم از جمله سکنه آنجاست و هروی الأصل است، در علم موسیقی بی نظیر و آواز خوش او بغایت دل پذیر است، چون روی توجه بجانب کسب سایر کمالات دارد امید که توفیق یافته از اقران ممتاز گردد و با وجود صغر سن حسن نظمش مستحسن افتاده این ابیات از اوست :

بی گریه ام ز غمر دمی کم گذشته است
عمرم همه با شک دمادم گذشته است

از هر طرف که تیر جفا بر دلم زده
پیکان بهم رسیده و از هم گذشته است

نبود غالیه بر گرد رخ زیبایش
بلکه ساییده بود طره ی عنبر سایش