رباعی شمارهٔ ۱۲ سعدی | کتاب رباعیات

وه وه که قیامت‌ست این قامت راست
با سرو نباشد این لطافت که تو راست

شاید که تو دیگر به زیارت نروی
تا مرده نگوید که «قیامت برخاست»