شمارهٔ ۳۸۸

غزلیات

ز دل غبار به چشم پر آب می‌آید
همین متاع ز ملک خراب می‌آید

مپرس مرغ چمن را که سوخته‌ست ای گل؟
ز آتش تو چو بوی کباب می‌آید

ز فوت تشنه‌لبان ره تو در گوشم
صدای گریه ز آواز آب می‌آید

به روز حشر ترا دادخواه چندان است
که خون ما ز کجا در حساب می‌آید

سوار چون شوی از باغ تا سر بازار
گل پیاده ترا در رکاب می‌آید

چراغ داغ ز عشق تو می‌شود روشن
به جوی زخم ز تیغ تو آب می‌آید

علاج درد دل ما ز توست ای ساقی
کز آب دست تو بوی گلاب می‌آید

ز شوق مرگ، نشاط از ملال نشناسم
که هوش نیست کسی را که خواب می‌آید

سلیم این قدر از توبهٔ تو می‌دانم
که از دهان تو بوی شراب می‌آید!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}