شمارهٔ ۶۶۹ سلیم تهرانی | کتاب غزلیات

مست گر نیستی از شیوهٔ مستان مگذر
قطره ی آب گهر باش و ز طوفان مگذر

پا به اندازه کشیدن روش اهل دل است
همه تن اشک شو و از سر مژگان مگذر

دیدن قاصد بی مژده، غم آرد ای باد
نکهت پیرهنت نیست، به کنعان مگذر

ابر از سایه درو دام جنون افکنده ست
گر ز من می شنوی، سوی گلستان مگذر

ما درین بادیه چون ریگ روانیم سلیم
تو که مرغ چمنی، سوی بیابان مگذر