شمارهٔ ۵۱

رباعیات

ماییم درین گلشن پر بیم و امید
آشفته و تیره روز چون سایه ی بید

از قصه ی عشق، صرفه در خاموشی ست
به ز آنچه بگوییم، چه خواهیم شنید