شمارهٔ ۱ - باده پیش آر سوزنی سمرقندی | کتاب غزلیات

ساقیا پیش آر باز آن آب آتش‌فام را
جام‌گردان کن ببر غم‌های بی‌انجام را

زآنکه ایام نشاط و عشرت و شادی شده است
بد بود بیهوده ضایع کردن این ایام را

مجلسی درساز در بستان و هر سویی نشان
لعبتان گلرخ و حوران سیم‌اندام را

باده پیش‌آور که هنگام است اینک باده را
هیچگون روی محابا نیست این هنگام را

خام‌طبع است آنکه می‌گوید بچنگ و کف نگیر
زلفکان خم‌خم و جام نبید خام را

مجلس عیش و طرب برساز و چون برساختی
پیش‌خوان آن مطرب مه‌روی طوبیٖ‌نام را

هر کجا طوبیٖ بود آنجا بود خلد برین
نزد ما پیغمبر آورده است این پیغام را