شمارهٔ ۷۶ سید حسن غزنوی | کتاب غزلیات

بی تو دردی است ز هر درمانی
اینت بی دردی و بی درمانی

زلف پر فتنه فشانی هر دم
فتنه زلف چرا ننشانی

ماه روئی و چو چرخ دم ساز
هر زمان پرده همی گردانی

بر دل من که تو داری می کن
هرچه از جور و جفا بتوانی

گرچه از لطف چو باری بی بومت؟
همه اندام لب و دندانی

چو به یک بوسه چنانی تندی
جان ز دستم بغلط بستانی