غزل شمارهٔ ۱۱۵

غزلیات

موجیم و حباب هر دو یک آب
آبست حجاب آب دریاب

آنها که به چشم عقل بینند
بینند خیال غیر در خواب

عقل ارچه چراغ بر فروزد
هرگز نرسد به نور مهتاب

معشوق خودیم و عاشق خود
عشقست دلیل راه اصحاب

آن نقطه بدان که اصل حرفست
یک فصل بخوان ولی ز هر باب

ما را نسب است از خداوند
عالی تر از این که راست انساب

در بحر محیط عشق غرقیم
مانند حباب و عین ما آب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}