غزل شمارهٔ ۳۶۹۸

غزلیات

ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟
گل از ترانه بلبل شکفته می گردد

ز زلف و عارض دلدار غافل افتاده است
دلی که از گل و سنبل شکفته می گردد

کسی کز آبله افتاده در گره کارش
ز خار راه تو گلگل شکفته می گردد

مرا دلی است درین بحر نیلگون چو حباب
که از نسیم تزلزل شکفته می گردد

ز آه سرد چه پرواست لاله رویان را؟
که از نسیم سحر گل شکفته می گردد

گره ز غنچه پیکان شود به خون گر باز
گل گرفته هم از مل شکفته می گردد

دلی که گرد کدورت نبرد ازو سیلاب
کجا ز سیر سر پل شکفته می گردد؟

دلی که داشت تغافل به التفات، امروز
ز زخم تیغ تغافل شکفته می گردد

دلی که تنگ گرفته است در میان حرصش
کی از نسیم توکل شکفته می گردد؟

به خاکساری من نیست هیچ کس صائب
اگر فلک ز تحمل شکفته می گردد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}