غزل شمارهٔ ۲۷۱

غزلیات

دل خانه در این عالم ویرانه نگیرد
قاصد به دیاری که رود، خانه نگیرد

دل خوش کن مردان خرابات بود عشق
از شعر که در کعبه و بتخانه نگیرد

معنی به دلم باز شد، اما به زبانم
این گنج روان، جای به ویرانه نگیرد

بگشا لب میگون، که لب شهد فروشم
آفاق به شیرینی افسانه نگیرد

کم نیست که از توبه پشیمان شده عرفی
گر سبحه میندازد و پیمانه نگیرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}