غزل شمارهٔ ۳۳۷

غزلیات

چه سازی سرای و چه گویی سرود
فروشو بدین خاک تیره فرود

یقین‌دان که همچون تو بسیار کس
فکندست در چرخ چرخ کبود

چه برخیزد از خود و آهن تو را
چو سر آهنین نیست در زیر خود

اگر جامهٔ عمر تو زآهن است
اجل بگسلد از همش تار و پود

اگر سر کشی زین پل هفت طاق
سر و سنگ ماننده آب رود

ز سرگشتگی زیر چوگان چرخ
چو گویی ندانی فراز از فرود

چو دور سپهرت نخواهد گذاشت
ز دور سپهری چه نالی چو رود

رفیقان هم‌راز را کن وداع
عزیزان همدرد را کن درود

درخت بتر بودن از بن بکن
ز شاخ بهی کن کلوخ آمرود

مکن همچو عطار عمر عزیز
همه ضایع اندر سرای و سرود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}