غزل شمارهٔ ۴۵۷

غزلیات

گشت جهان همچو نگار ای غلام
بادهٔ گلرنگ بیار ای غلام

با گل و با بلبل و با مل بهم
وصل‌طلب فصل بهار ای غلام

بلبل عاشق به صبوحی درست
می‌شنوی نالهٔ زار ای غلام

نرگس سرمست نگر کاو فکند
سر ز گرانی به کنار ای غلام

پیش نشین تازه بکن کار آب
بیش مبر آب ز کار ای غلام

آب بده زانکه جهان هر نفس
خاک کند چون تو هزار ای غلام

زخم خمارم چو به زاری بکشت
نوش خمارم ز خم آر ای غلام

روز چو شد باز نیاید دگر
چند کنی روز گذار ای غلام

چند شمار زر و زینت کنی
فکر کن از روز شمار ای غلام

نیستی آگه که دم واپسین
از تو برآرند دمار ای غلام

قصهٔ مرگم جگر و دل بسوخت
دست ازین قصه بدار ای غلام

واقعهٔ مشکل دارالغرور
برد ز عطار قرار ای غلام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}