غزل شمارهٔ ۵۸۷

غزلیات

باده ناخورده مست آمده‌ایم
عاشق و می پرست آمده‌ایم

ساقیا خیز و جام در ده زود
که نه بهر نشست آمده‌ایم

خیز تا از خودی برون آییم
که به خود پای بست آمده‌ایم

چون شکستی نبود جانان را
ما ز بهر شکست آمده‌ایم

در جهانی که مست هشیار است
هوشیاران مست آمده‌ایم

ناقصان بلی خویشتنیم
کاملان الست آمده‌ایم

هستی و نیستی ما بنماند
ما مگر نیست هست آمده‌ایم

ما چنین خوار نیستیم الحق
که به عمری به دست آمده‌ایم

همچو عطار در محیط وجود
به عنایت به شست آمده‌ایم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}