غزل شمارهٔ ۵۹۱

غزلیات

در چه طلسم است که ما مانده‌ایم
با تو به هم وز تو جدا مانده‌ایم

نی که تویی جمله و ما هیچ نه
مانده تویی ما ز کجا مانده‌ایم

از همه معنی چو تویی هرچه هست
پس به چه معنی من و ما مانده‌ایم

رشته چو یکتاست در اصلی که هست
پس ز برای چه دوتا مانده‌ایم

چون تو سزاوار وجودی و بس
ما نه به حق نه به سزا مانده‌ایم

چون همه تو ما همه هیچ آمدیم
ای همه تو هیچ چرا مانده‌ایم

چون همه نه با تو و نه بی توییم
نه به بقا نه به فنا مانده‌ایم

در خم چوگان سر زلف تو
گوی صفت بی سر و پا مانده‌ایم

پاک کن از ما دل ما زانکه ما
سوختهٔ خوف و رجا مانده‌ایم

ما چو فریدیم نه نیک و نه بد
کز دو جهان فرد تو را مانده‌ایم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}