غزل شمارهٔ ۶۱۹

غزلیات

بیار آن جام می تا جان فشانیم
نثاری بر سر جانان نشانیم

بیا جانا که وقت آن درآمد
که جان بر جام جان‌افشان فشانیم

چو بر جان آشکارا گشت جانان
ز غیرت جان خود پنهان فشانیم

دمی کز ما برآید بی غم او
در آن ماتم بسی طوفان فشانیم

چو دریا در خروش آییم وانگه
ز چشم خون‌فشان باران فشانیم

وگر در دیده آید غیر او کس
نمک در دیدهٔ گریان فشانیم

همان بهتر که در عشقش چو عطار
در از دریای بی‌پایان فشانیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}