غزل شمارهٔ ۶۵۶

غزلیات

ای پسر این رخ به آفتاب درافکن
بادهٔ گلرنگ چون گلاب درافکن

صبح علم بر کشید و شمع برافروخت
جام پیاپی کن و شراب درافکن

شاهد سرمست را ز خواب برانگیز
سوختهٔ عشق را رباب درافکن

گرچه شب اندر شکست ماه بلند است
بادهٔ خوش آمد به ماهتاب درافکن

گل بشکفت و دلم ز عشق تو برخاست
چند نشینی به بند و تاب درافکن

مست خرابیم جمله نعره زنانیم
نعره درین عالم خراب درافکن

چند ازین نام و ننگ و زهد و ز تزویر
توبه کن از توبه دل بتاب درافکن

گر دل عطار را عذاب غم توست
گو دل او غم ازین عذاب درافکن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}