غزل شمارهٔ ۶۸۰

غزلیات

هر زمان شوری دگر دارم ز تو
هر نفس دل خسته‌تر دارم ز تو

بر بساط عشق تو هر دو جهان
می ببازم تا خبر دارم ز تو

خاک بر فرقم اگر جز خون دل
هیچ آبی بر جگر دارم ز تو

چون ندارم هیچ آبی بر جگر
پس چگونه چشم تر دارم ز تو

نه که چشم من تر است از خون دل
زانکه دل خون تا به سر دارم ز تو

این دل یکتای من شد تو به تو
هر تویی عشق دگر دارم ز تو

نی خطا گفتم که در دل توی نیست
هم توی تویی اگر دارم ز تو

گفته بودی دل ز من بردار و رو
دل چو خون شد من چه بردارم ز تو

هر شبی چون شمع بی‌صبح رخت
سوز و تفی تا سحر دارم ز تو

چون برآید صبح همچون آفتاب
زرد رویی در بدر دارم ز تو

همچو چنگی هر رگی در پرده‌ای
سوی دردی راه بر دارم ز تو

همچو نی دل پر خروش و تن نزار
جزو جزوم نوحه‌گر دارم ز تو

ماه رویا کار من از دست شد
تا کی آخر دست بردارم ز تو

کوه غم برگیر از جانم از آنک
دست با غم در کمر دارم ز تو

خیز ای عطار و سر در عشق باز
تا کی آخر دردسر دارم ز تو

دیوان

موردی نیست.

کتاب‌ها

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ poem.plain_text }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ poem.plain_text }}

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}