(۳) حکایت نوشروان عادل

بخش نوزدهم

چنین گفته‌ست نوشروانِ عادل
که گر میری ز درویشی قاتل

ترا بهتر بوَد آن زخمِ شمشیر
که از نان فرومایه شوی سیر

مشو با اهلِ دنیا در ستیزه
که مرداریست و مشتی کِرم ریزه

بیک ره اهلِ دنیا در ریاست
چو کِرمانند در عین نجاست

زر و سیم و قبول و کار و بارت
نیاید در دم آخر بکارت

اگر اخلاص باشد آن زمانت
بکار آید وگرنه وای جانت

بهر چیزی که در دنیا کمالست
یقین می‌دان که آن در دین وبالست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}