(۴) حکایت در ذمّ دنیا

بخش نوزدهم

چنین دادست صاحب شرع فتوی
که هر کو یک سخن گوید ز دنیی

به پانصد سال ره کانرا شمارست
ز جنّت دور افتد، این چه کارست

ز دنیا یک سخن، خود چون بوَد آن
که گر افزون بود افزون بود آن

کسی کو عمر در دنیی بسر برد
قوی مردی بوَد، در دین اگر مُرد

چو کُشتی در ره دنیا تو خود را
خری باشی که باشی گول و خود را

ز دنیی جزپشیمانی چه خیزد
نمی‌دانی ز نادانی چه خیزد؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}