بخش ۷ - الحکایه و التمثیل

بخش بیست و دوم

شنودم من از آن داننده استاد
که چون عبادی اندر نزع افتاد

درآمد پیش او عباسه ناگاه
ز پای افتاده دیدش بر سر راه

ز سیلاب اجل مدهوش گشته
ز پاسخ بلبلش خاموش گشته

بدو گفت ای لطیف نغز گفتار
زفانت در سخن گفتن شکر بار

تو تا پیش سخن‌گویان نشستی
همه دست سخن‌گویان ببستی

چرا گشتی چنین خاموش بیکار ؟
چو بود آن حرص بسیارت به گفتار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}