عطار
شمارهٔ ۴
باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
گفتی که «تو را چو خاک گردانم پست
تا نیز به زلفِ دلکشم ناری دست»
خاکم مکن ای نگار! بادم گردان
تا گِردِ سرِ زلفِ تو گَردم پیوست
عطار
باب چهلم: در ناز و بیوفائی معشوق
گفتی که «تو را چو خاک گردانم پست
تا نیز به زلفِ دلکشم ناری دست»
خاکم مکن ای نگار! بادم گردان
تا گِردِ سرِ زلفِ تو گَردم پیوست
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}