عطار
شمارهٔ ۱۳
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
بر خویش بسی چو شمع بگریستهام
تا بیتو چرا به خویش نگریستهام
بیسوز تو چون شمع فرو مردم من
چون شمع مگر ز سوز میزیستهام
عطار
باب چهل و هفتم: در معانیی كه تعلق به شمع دارد
بر خویش بسی چو شمع بگریستهام
تا بیتو چرا به خویش نگریستهام
بیسوز تو چون شمع فرو مردم من
چون شمع مگر ز سوز میزیستهام
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}