بخش ۹ - الحكایة و التمثیل

بخش بیست و سوم

دیر میآمد یکی از آب باز
صوفیان کرده زفان در وی دراز

بوسعید مهنه گفت ای مردمان
آب چون آرد فلانی این زمان

زانکه آب خوش که آن روزی ماست
درنیامد تا شدی این کار راست

چون درآید برکشد آن آب مرد
چون توان بیوقت هرگز آب خورد

حکم او راست و نگهدار اوست بس
در نگهداری نکوکار اوست بس

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}