شمارهٔ ۲۳۳

غزلیات

ساقی مرا ز باده ناب مغانه داد
دردی درد داد ولی در میانه داد

زاهد صباح کژمژ و خرم همی رود
ساقی مگر که رطل گران شبانه داد؟

در کوی عشق یار،که آن جای جای نیست
مرغ دل مرا بکرم آشیانه داد

جان را خبر نبود ز نام و نشان عشق
این عشق دل فروز تو جان را نشانه داد

بس خوشدلند اهل زمین و زمان مدام
زان باده ای که عشق تو اندر زمانه داد

بی کار و کارخانه بد این دل میان دهر
سلطان عشق از کرم این کارخانه داد

قاسم ز درد دوست از آن مست و شاد شد
کین موهبت به زمره کروبیان نداد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}