شمارهٔ ۵۶۰

غزلیات

ای دل و جانت بهواها گرو
خواجه، خطا میروی، این ره مرو

گر دلت از جان ادب آموختست
ملک جهان را نستانی دو جو

خواجه، بهر حال تو خود را بدان
موسم زرعست، نه وقت درو

جام نوا زخم کهن سال حق
تازه بتازه بستان، نوبنو

یار درین مجلس ما حاضرست
خواجه، ببیهوده پریشان مشو

قصه عشاق ز حد درگذشت
قصه فراوان مکن، ای داهرو

یار ازان سو سوی قاسم شتافت
قاسمی این هروله را دید و دو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}