مولانا

دیوان مولانا

جلال الدین محمد مولوی

کوتاه دربارهٔ شاعر

جلال‌الدین محمد بلخی (۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ ه‍.ق / ۱۲۰۷ میلادی – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ ه‍.ق / ۱۲۷۳ م) نامدار به مولوی، مولانا ، رومی شاعر پارسی‌گو، فقیه حنفی، متکلم ماتریدی و عارف صوفی در قرن سیزدهم میلادی بود که در اواخر دوران حکومت خوارزمشاهیان به دنیا آمد. و پس از حمله مغولان به سرزمین پارس ناچار به کوچ و هجرت به سمت غرب شد.

نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به لقب های «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده است. در سده‌های پسین (ظاهراً از سدهٔ نهم هجری) لقب های «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «

زندگی‌نامه کامل

این دیوان در 21 بخش سازمان یافته است.

کتاب‌ها

نمونه اشعار